روستای بیابانک

     

    موقعیت روستا

    روستاي بيابانک در حدود 18 کيلومتري جنوب غربي شهر سمنان و 7 کیلومتری جنوب شهرستان سرخه قرار دارد روستايي به ظاهر کوچک که به علت قرار گرفتن در دشت کوير و قرار نگرفتن هيچ روستايي در جنوب آن تا انتهاي دشت کويرروستاي بيابانک ناميده شده است

    تاریخچه

    روستاي تاريخي و فرهنگي که قدمت آن به طور دقيق مشخص نيست ولي از آثار و ابنيه مشخص مي گردد که قدمتي ديرينه دارد که در اثر وقايع و حوادث طبيعي و اجتماعي فراز و نشيب هاي فراواني را طي کرده و خود را از هزارتوي تاريخ بدين روزگار کشانده است. حوادثي نظير زلزله شديد و بي سابقه که بنا به گفته اثير در سال 242 ه اتفاق افتاده که دامنه اش از ناحيه باختري خراسان در نواحي نيشابور تاري و اصفهان گسترده بود (1) و طاعون فراگير سال 264 ه قومس که بسياري از قومسيان را به کام مرگ فرو برد. ليکن از نهاده هاي بازمانده از گذشتگان دورنماي اين روستا قابل تصور مي باشد. با وجود تپه باستاني «گورون شپته» به معناي تل گبران و گورستان مجوسان به نام «گبرستاني» در ناحيه «سرخمبه» به معناي سرخمره مي توان اطمينان حاصل کرد که قدمت اين روستا به دوران زرتشتيان برمي گردد. امروز با توجه به نظر کارشناسان معماري که آثار «جومه مچت» به معناي مسجد جامع را از نزديک مشاهده کرده اند مي توان احتمال داد اين بنا با توجه به ساختار معماري آن، روزي آتشکده بوده است علي الخصوص که در گويش محلي به آن حوالي «بري کوش» به معناي کنار کوشک يا در کوشک مي گويند. روايتگري به نقل از استاد معماري شاهرودي الاصل که حدود سال هاي 1348 و 1349 ه.ش منطقه را مورد پژوهش قرار داده است عنوان مي کرد که اولين طاق ضربي جهان در باقرتپه روستاي بيابانک زده شده است.